Saffraan ruikt sterk, leerachtig, zacht, aards, hooiachtig, en doet een beetje denken aan rubber. De geur komt van de chemische verbindingen van picrocrocine en safranal. Saffraan wordt vaak toegevoegd aan parfums om een leren akkoord te ondersteunen.
Bovendien werden er vroege verhalen verteld dat Egyptenaren soms waskegels droegen die waren doordrenkt met bloemen en saffraan, die, wanneer gesmolten, hun haar parfumeerden met de zoet-scherpe geur; dat Romeinen baadden in kuipen gevuld met water besprenkeld met saffraandraadjes; dat de Griekse god Zeus sliep in een bed bestrooid met saffraan; en dat de Romeinen hun huwelijksbedden parfumeerden met saffraan, blijkbaar om sensuele redenen. In het Midden-Oosten werden sandelhout en saffraan gemengd om een ontspannende geur te krijgen die ook hoofdpijn verlichtte.
Bovendien maken moderne parfumeurs gebruik van het feit dat saffraan goed mengt als middennoten met andere essences en geuren om een formule voor bloemenparfums te bedenken. En in India hebben ze een honderd jaar oude gewoonte om saffraan in speciale tabak te stoppen, genaamd 'ZAAFRANI ZARDA', die de lucht parfumeerde met het aroma.